Aanbevelingen voor een leven (tekst+video)

Ik herinner me dat ik als kind uitermate gefascineerd was door de vastbeslotenheid waarmee de nonnen die me omringden bereid waren hun volledige leven- en bij uitbreiding dat van de kinderen waarvoor zij hoorden te zorgen- te offeren aan slechts één hoger doel: blinde gehoorzaamheid aan de wetten van onze zogenaamde schepper. Kinderen die de absurde en vaak wreedaardige regels van het geloof volgden waren goed, diegenen die dat niet deden waren slecht. Nuance kende geen enkele plek in de dictatuur van de religie die me in mijn jonge jeugd werd opgedrongen. Vragen waren niet aan de orde. En- zoals dat gaat bij ongewild contraire karakters als die van mezelf - hoe minder vragen er gesteld mochten worden, hoe meer vragen ik daarbij had.


Vandaag schijnt d